Hidung berair pada anjing: punca dan rawatan

Hidung berair pada anjing agak biasa berlaku, terutamanya pada musim luruh dan musim bunga. Terdapat banyak punca hidung berair, termasuk keradangan mukosa nasofarinks, reaksi alahan, atau agen berjangkit yang memasuki saluran pernafasan atas. Hidung berair itu sendiri tidak dianggap berbahaya dan selalunya boleh dirawat di rumah.

Walau bagaimanapun, lelehan hidung juga boleh menjadi gejala penyakit lain, jadi untuk menolaknya, adalah disyorkan untuk berunding dengan doktor haiwan. Doktor haiwan akan menjalankan pemeriksaan, membuat diagnosis yang tepat, dan menetapkan rawatan yang sesuai untuk mencegah komplikasi yang berpotensi dan perkembangan penyakit.

Kandungan

1 Sebab-sebab
2 Diagnostik
3 Simptom
4 Rawatan
5 Pencegahan

Sebab-sebab

Seperti manusia, anjing kadangkala boleh mengalami hidung berair. Pada anjing, keadaannya boleh menjadi lebih teruk dan berkembang dengan cepat. Rawatan bergantung kepada punca yang mendasarinya. Jika punca disfungsi mukosa nasofaring tidak ditangani, hidung berair akan berulang, dan gejala yang tidak menyenangkan akan terus menghantui anjing.

Hidung berair pada anjing boleh menjadi primer, menunjukkan keradangan mukosa hidung itu sendiri, atau sekunder. Dalam kes ini, lelehan tersebut adalah akibat daripada penyakit dan menjelma sebagai salah satu gejalanya. Untuk menentukan rawatan yang sesuai, anda harus berunding dengan doktor haiwan. Adalah lebih baik untuk menolak patologi daripada merawat gejalanya untuk masa yang lama tanpa kejayaan.

Antara punca hidung berair yang paling biasa pada anjing, rawatan yang boleh dilakukan di rumah, ialah:

Hipotermia. Hidung berair pada haiwan boleh berlaku akibat pendedahan berpanjangan kepada suhu rendah. Contohnya, berjalan kaki yang lama dalam suhu di bawah -10°C (14°F). Selain itu, berjalan kaki yang berpanjangan dalam cuaca lembap atau semasa hujan pada akhir musim luruh atau awal musim bunga boleh memberi kesan buruk, terutamanya jika haiwan itu anak anjing atau anjing baka kecil dan tidak biasa berjalan-jalan sedemikian. Hidung berair juga boleh disebabkan oleh tidur dalam angin atau mandi dalam cuaca sejuk. Hipotermia juga boleh disertai dengan demam dan batuk.
Alahan. Lelehan hidung adalah hasil daripada reaksi alahan terhadap sesuatu bahan. Alergen tersebut boleh jadi makanan, syampu, deodoran, kolar serangga atau detergen pakaian yang digunakan untuk mencuci tempat tidur haiwan peliharaan. Gejala alahan lain termasuk air mata yang berlebihan, bengkak mata, fotofobia, bersin dan kegelisahan.
Pendedahan kepada bahan berbau kuat. Hidung berair boleh berlaku akibat sentuhan dengan bahan yang mempunyai bau yang kuat dan menyengat. Bahan-bahan ini tidak semestinya produk penjagaan haiwan peliharaan. Antara bahan yang digunakan oleh manusia, minyak wangi, bahan kimia rumah tangga yang mengandungi klorin dan penyegar udara adalah penyebab paling biasa lelehan hidung pada haiwan. Asap (seperti dari rokok atau unggun api) juga boleh memberi kesan negatif kepada mukosa hidung.
Pengambilan benda asing kecil. Anjing cenderung menghidu pelbagai objek, jadi ranting, batu kerikil dan mainan kanak-kanak kecil mungkin masuk ke dalam hidung mereka. Haiwan itu akan menjadi gelisah, mencakar hidungnya dan memusingkan kepalanya.

Jika rinitis sedemikian berlaku, rawatan mudah di rumah atau menghapuskan punca kerengsaan (sekiranya berlaku alahan atau bahan berbau kuat) adalah mencukupi. Jika puncanya adalah benda asing, ia mesti dibuang dengan teliti. Jika ini tidak dapat dilakukan di rumah, sila berjumpa doktor haiwan.

Pelanggaran berikut memerlukan campur tangan mandatori oleh pakar:

Lesi berjangkit. Jika jangkitan bakteria atau virus berlaku, hidung berair akan menjadi tanda pertama jangkitan. Penyakit ini berkembang pesat, dan lelehan menjadi legap dan pekat. Selain itu, batuk, bengkak membran mukus mata, demam. Keadaan umum lesu, dan kurang selera makan. Rinitis boleh menjadi salah satu gejala pelbagai penyakit berjangkit berbahaya, seperti keradangan farinks atau wabak.
Tumor hidung dan nasofarinks. Pelbagai tumor di kawasan hidung sering menyebabkan lelehan dengan menjejaskan membran mukus. Ia juga boleh menyebabkan hidung tersumbat dengan menekan saluran hidung secara mekanikal.
Kecederaan sinus. Selalunya berlaku disebabkan oleh trauma pada kawasan ini, seperti jatuh atau pergaduhan. Ia biasanya disertai dengan lelehan darah.
Pelbagai penyakit. Penyakit mana-mana organ (hati, jantung, endokrin atau sistem kencing) memberi kesan negatif kepada sistem imun. Akibatnya, jangkitan boleh meresap dengan mudah ke dalam badan yang lemah, menyebabkan kerosakan sekunder. Keadaan ini berbahaya kepada kesihatan haiwan peliharaan, kerana penyakit ini akan berkembang pesat, yang membawa kepada komplikasi yang serius.

Kemungkinan mengalami keradangan mukosa bergantung pada baka. Baka dengan muncung yang leper (pug, boxer) dan anjing kecil dengan sistem imun yang lemah paling mudah terdedah kepada rinitis.

Diagnostik

Untuk mengesan penyakit berjangkit pada haiwan, pelbagai kaedah makmal digunakan: PCR, ELISA, serta kultur bakteria atau kulat.

Jika terdapat benda asing atau tumor dalam rongga hidung yang disyaki, tomografi berkomputer (CT) paling kerap digunakan. Untuk menentukan jenis tumor, pemeriksaan histologi dilakukan, dengan spesimen yang mudah diperoleh menggunakan peralatan endoskopik. Kaedah ini juga mengesahkan diagnosis rinitis limfoplasmasitik.

Penyakit pergigian biasanya didiagnosis melalui pemeriksaan visual, tetapi dalam beberapa kes, sinar-x diperlukan untuk mengenal pasti masalah dengan lebih tepat. Diagnosis berkaitan alahan sering dibuat melalui pengecualian apabila ujian lain tidak dapat disimpulkan.

Simptom

Tanda utama rinitis pada anjing ialah lelehan hidung. Pada mulanya, ia akan menjadi jernih dan cair. Lama-kelamaan, lelehan menjadi lebih pekat dan bertukar warna (susu, kuning, atau hijau muda). Jika jangkitan bakteria berkembang, lelehan tersebut akan menjadi bernanah.

Apabila anjing berair, ia mungkin sentiasa menggaru, menjilat, atau mengelap hidungnya pada mana-mana permukaan. Ia mungkin bersin dan menggelengkan kepalanya dengan kuat. Lama-kelamaan, lelehan tersebut membentuk kerak pada lubang hidung, yang mengganggu pernafasan normal. Ini boleh menyebabkan hidung berair, berdengkur, dan pernafasan mulut yang kerap.

Jika rinitis adalah primer, bermakna hidung berair disebabkan oleh keradangan mukosa nasofarinks, ia biasanya tidak menjejaskan kesejahteraan atau selera makan haiwan peliharaan. Jika lelehan tersebut adalah akibat daripada penyakit yang mendasari (rinitis sekunder), haiwan tersebut mungkin mengalami batuk, demam, lemah, dan keengganan untuk makan.

Jika rinitis kronik berterusan selama beberapa minggu, haiwan peliharaan anda harus diperiksa oleh doktor haiwan untuk menentukan punca yang mendasarinya. Di rumah, ada kemungkinan anda terlepas pandang keadaan laten.

Simptom-simptom yang membimbangkan yang memerlukan lawatan ke doktor haiwan termasuk:

Hingus likat berwarna hijau pucat.
Nafas berat.
Penolakan makanan dan air.
Kehilangan kekuatan.
Gangguan gastrousus (muntah, cirit-birit).

Rawatan

Merawat hidung berair pada anjing dari mana-mana baka memerlukan sejarah perubatan yang menyeluruh. Ini termasuk menentukan keadaan di mana lelehan hidung berlaku dan sebarang kejadian yang mendahuluinya (contohnya, berjalan dalam hujan). Jika rinitis adalah primer, lendir anjing berair dan jernih, dan haiwan itu berkelakuan normal dan makan dengan baik, rawatan boleh dilakukan di rumah. Tiada prosedur khas diperlukan. Mengehadkan berjalan dalam kesejukan adalah mencukupi. Rinitis sepatutnya hilang dengan sendirinya dalam masa 3 hari.

Jika hidung berair anda terus mengalir selama lebih daripada 3 hari, anda boleh merawatnya di rumah menggunakan kaedah berikut:

Lendir hidung yang pekat atau kering boleh dikeluarkan dari hidung dengan kapas.
Pelepasan itu hendaklah dilap dengan kain lembut atau tuala kertas, berhati-hati agar tidak merosakkan hidung anjing.
Kerak pada hidung perlu direndam dalam air suam atau teh chamomile. Lekatkan pad kapas pada kawasan yang terjejas dan tahan di sana seketika sehingga kerak mudah ditanggalkan.
Untuk mengelakkan kerak daripada terbentuk pada masa hadapan, anda boleh melincirkan saluran hidung dengan Vaseline atau salap oxolinic.
Anda boleh membilas hidung anda dengan larutan garam atau air laut (dijual di farmasi dalam pakej khas dengan dispenser).
Anda juga boleh membilas saluran hidung anda dengan ubat-ubatan tradisional: teh chamomile, bit atau jus lobak merah yang dicairkan dengan air masak suam.

Titisan rinitis perlu dibincangkan dengan doktor haiwan anda. Dos akan berbeza-beza bergantung pada saiz haiwan peliharaan anda.

Penting! Ubat-ubatan manusia tidak boleh digunakan pada anjing kerana ia boleh menyebabkan kesan sampingan yang serius.

Semasa sakit, adalah lebih baik untuk memberi haiwan kesayangan anda lebih banyak makanan cecair. Haiwan mungkin sukar untuk mengunyah kepingan yang padat dan kering apabila hidungnya berair. Jika haiwan kesayangan anda biasa makan makanan kering, rendamkannya sedikit dalam air suam atau sup sebelum dihidangkan. Makanan tersebut hendaklah lengkap dan mengandungi semua vitamin dan mineral yang diperlukan oleh haiwan kesayangan anda.

Pencegahan

Untuk mencegah penyakit berjangkit pada haiwan, vaksinasi tahunan disyorkan. Selain vaksin teras, vaksin hidung, seperti terhadap Bordetella, sering digunakan untuk memberikan perlindungan tambahan pada saluran pernafasan atas.

Reaksi alahan pada kucing dan anjing selalunya bersifat keturunan, menjadikannya sukar untuk dicegah. Perkembangan tumor dikaitkan dengan pelbagai faktor, termasuk kecenderungan genetik, radiasi dan pendedahan gelombang mikro, menjadikan pencegahannya hampir mustahil.

Memberus gigi secara berkala menggunakan ubat gigi dan berus gigi veterinar membantu mengurangkan pembentukan plak dan tartar, sekali gus meningkatkan kesihatan pergigian. Punca rinitis limfoplasmasitik masih belum difahami sepenuhnya, jadi pada masa ini tiada kaedah yang berkesan untuk mencegah keadaan ini.

Sehingga pulih sepenuhnya, elakkan memandikan haiwan peliharaan anda, dan hadkan atau kurangkan berjalan-jalan jika cuaca di luar sejuk. Semasa berehat, anda boleh menutup haiwan peliharaan anda dengan selimut.

Baca juga:

Kami mengesyorkan